Newsletter

Jeśli chcesz być na bieżąco z nowościami na stronie dodaj swój e-mail:

Ekspert radzi - Ekspert branżowy

Europejska karta praw dziecka w szpitalu

Przemysław Gogojewicz Ekspert branżowy

"Europejska karta praw dziecka w szpitalu" - to dokument powstały na podstawie Międzynarodowej Konwencji Praw Dziecka, ratyfikowanej przez Polskę. Stanowi zbiór 10 praw, które powinny być przestrzegane w każdym europejskim szpitalu na oddziale dziecięcym.

Europejska karta praw dziecka w szpitalu została opracowana przez Krajowe Stowarzyszenie na rzecz Opieki nad Dziećmi w Szpitalu w Wielkiej Brytanii (National Association for the Welfare of Children in Hospital - NAWCH) i zatwierdzona przez 13 krajów podczas I Europejskiej Konferencji Stowarzyszeń na rzecz Dzieci w Szpitalu w 1988 roku.

Specyfika dokumentu poświęconego prawom dziecka w szpitalu nakreśla tok postępowania lekarza, pielęgniarki, czasami położnej czy salowej wobec dziecka obarczonego chorobą i leczonego w warunkach szpitalnych.

Karta europejska daje rodzicom i dzieciom prawo do informacji o stanie zdrowia i prowadzonym leczeniu. Pozwala zarówno rodzicom, jak i dzieciom uczestniczyć we wszystkich decyzjach dotyczących ich leczenia. Na szczególną uwagę zasługuje fakt, że nie tylko rodzicie winni być informowani i współdecydować o losie swoich dzieci. Sami mali pacjenci powinni być informowani o ich stanie zdrowia i sposobie leczenia.

W karcie tej zapisane jest między innymi to, że dzieci powinny być przyjmowane do szpitala tylko wtedy, gdy dany rodzaj leczenia nie może być przeprowadzony w domu lub w formie leczenia ambulatoryjnego. Zgodnie z kartą, dzieci powinny mieć prawo do tego, aby cały czas przebywali razem z nimi w szpitalu rodzice lub opiekunowie. W szpitalu nie powinno się także stosować żadnych ograniczeń dla osób odwiedzających - bez względu na wiek dziecka.

Prawa dziecka chorego powinny być przestrzegane przez wszystkich pracowników służby zdrowia. To wymóg, jaki stawia "Europejska karta praw dziecka w szpitalu". Przysługują one każdemu dziecku, niezależnie od wieku i procesu zaawansowania choroby, a respektowanie ich powinno być zgodne z obowiązującymi obecnie przepisami ustaw, Konwencją ONZ o Prawach Dziecka i regulaminami wewnętrznymi szpitali.

Zgodnie z brzmieniem praw dziecka w szpitalu zabiegi medyczne i pielęgnacyjne powinny być wykonywane ze starannością oraz uwzględnieniem np. rodzaju i rozmiaru sprzętu adekwatnego do wieku dziecka.

Zadania personelu medycznego co do opieki szpitalnej nad dziećmi

  • Dziecko to wyjątkowy pacjent. Szczególnie wrażliwy i wymagający troski, nie tylko ze strony swoich rodziców. Przede wszystkim personelu medycznego znajdującego się w szpitalu. To on powinien podczas każdego zabiegu starać się zabezpieczyć dziecko przed bólem. Należy, dbając o dziecko w szpitalu, zawsze przemyśleć konieczność i zasadność drobiazgowego leczenia. Personel medyczny powinien zatem wykazywać się empatią wobec dziecka. Niezbędne wydaje się także zapewnienie obecności rodziców lub opiekunów oraz ograniczenie czasu oddzielenia dziecka od nich do absolutnie niezbędnego.
  • Zgodnie z kartą, rodzicom należy stwarzać warunki pobytu w szpitalu razem z dzieckiem, należy ich zachęcać i pomagać im w pozostawaniu przy dziecku. Pobyt rodziców nie powinien narażać ich na dodatkowe koszty lub utratę zarobków.
  • Szpital nie powinien wprowadzać żadnych ograniczeń dotyczących odwiedzających, nawet gdy dziecko jest bardzo małe. Dzieci i rodzice powinni mieć prawo do uzyskiwania informacji, a w przypadku dzieci w sposób odpowiedni do ich wieku i możliwości pojmowania. Ponadto personel powinien starać się o łagodzenie i unikanie zbędnych stresów fizycznych i emocjonalnych u dziecka w związku z jego pobytem w szpitalu.
  • Każde dziecko powinno być chronione przed zbędnymi zabiegami diagnostycznymi i leczniczymi. Dzieci powinny przebywać razem z innymi dziećmi w podobnym wieku. Nie należy umieszczać dzieci razem z dorosłymi. Europejska karta praw dziecka w szpitalu daje rodzicom i dzieciom prawo do informacji o stanie zdrowia i prowadzonym leczeniu.
  • W przypadku informowania dzieci o ich stanie zdrowia należy pamiętać, że informacja musi być dostosowanych do wieku i możliwości rozumienia dziecka. Należy także mieć na względzie, że dzieci i ich rodzice mają prawo uczestniczyć we wszystkich decyzjach dotyczących leczenia, a więc także mogą nie wyrazić zgody na pewne zabiegi.
  • Pomieszczenia szpitalne, w których przebywają dzieci, powinny być tak wyposażone, aby sprzęt, kolory, użyte materiały itp. zaspokajały potrzeby dzieci w danym wieku. Warto w tym celu współpracować z psychologiem dziecięcym czy pedagogiem.
  • Pielęgniarki powinny umieć rozmawiać z dziećmi na odpowiednim dla danego wieku poziomie, z uwzględnieniem aktualnej wydolności psychofizycznej organizmu pacjenta. Należy pamiętać, że dzieci powinny być traktowane z szacunkiem, taktem i wyrozumiałością właściwą do ich wieku. Wszystkie działania personelu powinny sprowadzać się do tego, aby pobyt w szpitalu był dla dziecka wydarzeniem, po którym pozostanie jak najmniej przykrych wspomnień.

Praktyki zabronione na dziecięcych oddziałach szpitalnych

Przygotowanie i umiejętności personelu muszą zapewniać zaspokajanie potrzeb fizycznych i psychicznych dzieci.

Przykłady nieprzestrzegania "Europejskiej karty praw dziecka w szpitalu":

  • rozłąka dziecka z rodziną natychmiast przy przyjęciu do szpitala;
  • ograniczenie pobytu matki przy dziecku wymagającym jej opieki;
  • nieinformowanie, nierozmawianie o stanie zdrowia dziecka ani z rodzicami, ani z dzieckiem;
  • nieprzygotowanie dziecka przed planowanymi zabiegami i operacją;
  • niezwalczanie ostrego i przewlekłego bólu;
  • wykonywanie zabiegów bez znieczulenia ogólnego czy miejscowego;
  • nieprzestrzegania prawa dziecka do intymności i brak poszanowania godności oraz poczucia bezpieczeństwa w przepełnionych salach szpitalnych i na korytarzach;
  • poniżanie, zawstydzanie, szantażowanie chorego dziecka;
  • ograniczanie dostępu do odpowiednio wysokiego poziomu leczenia, gier i zabaw na oddziale oraz edukacji;
  • przedłużanie pobytu dziecka na oddziale bez wskazań do leczenia szpitalnego;
  • nieznajomość przez personel medyczny specyficznych potrzeb psychicznych i emocjonalnych dziecka zgodnie z jego okresem rozwojowym, w tym także objawów choroby szpitalnej jako odmiany choroby sierocej;
  • ograniczanie praktyk religijnych i katechizacji;
  • brak psychologów, przeszkolonych pielęgniarek, kompetentnych wolontariuszy udzielających wsparcia psychicznego ciężko i przewlekle chorym dzieciom;
  • hospitalizowanie dzieci razem z dorosłymi pacjentami.

Europejska karta praw dziecka w szpitalu

Prawo do możliwie najlepszej opieki medycznej jest podstawowym prawem, zwłaszcza dzieci.

  • Dzieci należy przyjmować do szpitala tylko wtedy, kiedy nie jest możliwe leczenie w domu, pod opieką poradni lub na oddziale dziennym.
  • Dzieci mają prawo do stałego towarzystwa rodziców lub opiekunów. W szpitalu nie należy wprowadzać żadnych ograniczeń dla osób odwiedzających - bez względu na wiek dziecka.
  • Rodzicom należy stwarzać warunki pobytu w szpitalu razem z dzieckiem, należy ich zachęcać i pomagać im w pozostawaniu przy dziecku. Aby rodzice mogli uczestniczyć w opiece nad dzieckiem, należy ich na bieżąco informować o sposobie postępowania i zachęcać do aktywnej współpracy.
  • Dzieci i ich rodzice mają prawo współuczestniczyć we wszystkich decyzjach dotyczących leczenia.
  • Nie należy umieszczać na oddziałach dzieci razem z dorosłymi.
  • Dzieciom należy stworzyć warunki do zabawy, odpoczynku i nauki odpowiednio do ich wieku i samopoczucia. Ich otoczenie powinno tak urządzone i wyposażone, aby zaspokoić dziecięce potrzeby.
  • Przygotowanie i umiejętności personelu muszą uwzględniać potrzeby fizyczne i psychiczne dzieci.
  • Zespół opiekujący się dzieckiem w szpitalu powinien zapewnić mu ciągłość leczenia.
  • Dzieci powinny być traktowane z taktem i wyrozumiałością. Zawsze należy szanować ich prawo do intymności.

Podstawa prawna:

Konwencja o prawach dziecka przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 20 listopada 1989 roku.















            

Zobacz też:

Pozostałe pytania

Mamo, kup mi zabawkę! Jak postępować z agresją u dziecka?

Agnieszka Białecka - Rutkowska Ekspert branżowy

Tupanie nogami, histeryczny płacz i krzyk w odpowiedzi na odmowę kupna słodyczy czy kolejnej zabawki - brzmi znajomo? Agresywne zachowanie u dziecka może być pojedynczym epizodem. Problem pojawia się wtedy, kiedy taka postawa dominuje, a autorytet rodziców maleje do minimum. Jak temu zapobiec? Przedstawiamy porady eksperta.

Czytaj dalej
Jak przygotować dziecko do dbania o zęby podczas wakacyjnych wyjazdów bez rodziców?

Anita Walczak Ekspert branżowy

Kolonie, obozy sportowe i inne formy wyjazdów bez rodziców sprzyjają dziecięcej niezależności. Dotyczy to też wielu codziennych czynności, w tym samodzielnego dbania o higienę jamy ustnej. Aż 73%1 pytanych mam deklaruje, że wie w jaki sposób ich pociecha dba o zęby poza domem. Jednak nie zawsze można mieć pewność, że dziecko robi to prawidłowo. Dlatego warto zapewnić mu możliwie najlepsze wsparcie w tym zakresie - nie tylko na czas wakacyjnych eskapad.

Czytaj dalej
Dlaczego nie należy lekceważyć dbania o zęby mleczne

Kamila Wasiluk Ekspert branżowy

Wady wymowy, zahamowanie wzrostu kości oraz niepotrzebny ból - to tylko niektóre z nieprzyjemnych następstw braku odpowiedniej opieki nad mleczakami malucha. Część rodziców błędnie sądzi, że nie warto przejmować się zębami mlecznymi, skoro i tak wypadną. Ortodonta Kamila Wasiluk z warszawskiego Centrum Medycyny Nowoczesnej Triclinium, autorka bloga Mama Ortodonta, przestrzega przed takim podejściem. Przedwczesna utrata zębów mlecznych, czyli na 3-4 lata przed terminem ich fizjologicznego wypadnięcia, prowadzi do przykrych konsekwencji w dorosłym życiu - stłoczeń zębowych czy różnego rodzaju wad zgryzu.

Czytaj dalej
Piękna mama - beauty poradnik medycyny estetycznej

Radosław Rzepnikowski Ekspert branżowy

Przeglądasz się w lustrze i zastanawiasz się, gdzie jest ta piękna dziewczyna sprzed ciąży? Czas po porodzie, to idealny moment aby zadbać o własne ciało. Dodatkowe kilogramy, rozstępy, utrata jędrności skóry, blizny po cesarskim cięciu…martwisz się, że po ciąży Twoje ciało zmieniło się nie do poznania. Nie akceptujesz swojej sylwetki, a obcisłe stroje zostały głęboko w szafie. Mamy dla Ciebie dobrą wiadomość - śladów po ciąży można się pozbyć - skutecznie, bezinwazyjnie i bezpiecznie!

Czytaj dalej

Zadaj pytanie

Masz pytanie, ale nie znalazłeś odpowiedzi? Zadaj je jednemu z naszych ekspertów.

Nasi Eksperci

  • Przemysław Gogojewicz

    Ekspert branżowy 

    Prawnik www.gogojewicz.pl, www.gogojewicz.blox.pl
    Hanna Wojciechowska

    Ekspert branżowy 

    Psychopedagog, instruktor kynoterapii, zoopsycholog, treser psów.
    Adam Marasek

    Ekspert branżowy 

    Ratownik Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego TOPR w Zakopanem.
    Anna Kuli

    Ekspert branżowy 

    Instruktorka pływania niemowląt ze szkółki Bąbelki Pływają.
    Urszula Rogalska

    Ekspert branżowy 

    Doradca zawodowy, magistr, pedagog, terapeuta.
  • Ekpert firmy EMO-FARM

    Ekspert branżowy 

    Ekpert firmy EMO-FARM
    Ewa Kamińska

    Ekspert branżowy 

    Kierownik Zakładu Farmakologii Instytutu Matki i Dziecka
    Monika Mierzejewska

    Ekspert branżowy 

    Szefowa Działu Senna Baby
    Magdalena Kordaszewska

    Ekspert branżowy 

    Ekspert w dziedzinie zabawek, prowadzi serwis www.zabawkowicz.pl zawierający porady dla kreatywnych rodziców.
    Magdalena Szczepaniak

    Ekspert branżowy 

    Marketing Specialist Barlinek S.A.
  • Piotr Rajnisz

    Ekspert branżowy 

    Właściciel sklepu internetowego e-foteliki.pl.
    Lek. med. Maria Harwat

    Ekspert branżowy 

    Internista z wieloletnim doświadczeniem zawodowym.
    Prof. Zbigniew Szybiński

    Ekspert branżowy 

    Przewodniczący Polskiej Komisji ds. Kontroli Zaburzeń z Niedoboru Jodu
    Marek Tomica

    Ekspert branżowy 

    KOH-I-NOOR Hardthmuth Polska Sp. z o.o.